Dijital baskının etiket endüstrisinde yaygın olarak kullanılma şansı nedir?

Dijital baskının etiket endüstrisinde yaygın olarak kullanılma şansı nedir?

Şu anda, ofset baskı, gravür baskı ve flekso baskıdan oluşan üç geleneksel ana baskı yöntemi, gelişimde darboğaz dönemindedir ve pazar, baskı endüstrisi için beş yeni talep de ortaya koymuştur.

(1) Üretim kapasitesi yüksek olmalıdır. İşçilik maliyetleri ve ürün fiyatları gibi faktörlerin yanı sıra son kullanıcıların teslim sürelerinin kısaltılmasına yönelik artan talebinin de etkisiyle baskı sektörünün yüksek üretim kapasitesi önemli bir husus haline geldi.

(2) Baskı kalitesi iyi olmalıdır. Şu anda, baskı kalitesine ilişkin karar artık hakimin subjektif izlenimiyle sınırlı değil, daha çok baskı detaylarına ve detaylarda yansıtılan ilgili verilere dayanıyor.

(3) Basım endüstrisi yeşil ve çevre dostu olmalı, yaygın olarak kullanılan sarf malzemeleri yeşil ve çevre dostu olmalıdır. 2014 yılı civarında, ilgili devlet daireleri basım endüstrisinin çevre üzerindeki etkisine odaklandı ve birçok basım işletmesini oldukça tedirgin eden ilgili yönetim önlemlerini uygulamaya koydu. Günümüzde yerli matbaa firmalarının halen matbaacılık yapıp yapmadıklarını sadece işletme ismi açısından net bir şekilde ayırt etmeleri zordur.

(4) Basım endüstrisinin halefleri olmalı ve gençleri çekmelidir. Bu sorun özellikle ambalaj ve baskı endüstrisi için ciddidir. Dar anlamda basım sektörü tam anlamıyla imalat sanayine ait değildir, yazarın naçizane görüşüne göre üretim hizmet sektörü içinde konumlandırılmalı, imalat sanayinde işçi bulmanın zorluğu matbaa sektörünü kapsamamalıdır. Ancak son yıllarda, endüstrinin egzoz gazının nihai arıtımı ve ikamenin kaynaktan hafifletilmesi konusuna aşırı tek taraflı vurgusunun sonuçlarından biri, varsayılan baskı ile kirlilik arasındaki nesnel korelasyondur ve bu da basım endüstrisini damgalamıştır. Uygulayıcıların kendileri bile kirliliği, özellikle de atmosferik çevre kirliliğini basmayı tercih ediyor, bu da birçok gencin bundan kaçınmasına neden oluyor. Bu durumda basım sektörünün halefleri nasıl olabilir? Aynı zamanda yurt içi baskı pazarında arz fazlası durumu görülüyor ve çeşitli alt sektörlerin ürün kar marjları-neredeyse açık ve şeffaf ve brüt kar marjı da yüksek değil.

(5) Ürünlerin kar marjını genişletmek gerekiyor. Bir ürünün kârını belirleyen ana faktör arz ve talep kanunudur, ancak alt bölüm kapsamında şu özellikleri de gösterir: Birincisi, "başkaları için gelinlik dikmek" gibi basılı bir konu, eğer yüksek-fiyatlı mallara bağlanırsa kâr nispeten yüksek olur; ikincisi, yüksek-değerli baskı malzemelerinin yeniden işlenmesi, seçici kullanıcıların önünde bile, fiyat daha yüksek belirlenebilir, elbette, kar marjı nispeten yüksek olacaktır, örneğin dizüstü bilgisayardaki etiket gibi, çünkü birkaç küçük etiket olmasına rağmen yüksek-değerli poliimid film kullanıyor, ancak fiyatın da "artması" gerekiyor; Üçüncüsü, emtia fiyatlandırmasının sabit düşüncesine ek olarak kar hesaplama yöntemidir, piyasadaki arz ve talep tarafı aslında fiyat için psikolojik bir fiyata sahiptir, baskı üretiminde sipariş değiştirme ihtiyacı nedeniyle uzun siparişler ve kısa siparişler gibi, kısa siparişlerde gerekli kayıp uzun siparişlerden çok daha fazladır, dolayısıyla kısa siparişleri fiyatlandırırken arz ve talep tarafları uzun siparişlerden farklı olacak, çok sıkı olmayacak ve talep tarafı piyasadaki ortalama üretim kaybı ve verim oranına göre fiyatı dikkate alacaksa, eğer arz tarafı fiyatı dikkate alacaksa Matbaa yönetiminde benzersizdir, aynı sektörün yapamayacağı uzmanlıklar vardır, Üretim kaybı diğerlerine göre daha düşüktür ve sektörün ortalama kayıp değeri referans alınarak belirlenen ürün fiyatı, üretim sürecinde tasarruf edilen birkaç puanın değeri doğal olarak arz tarafının artan kar marjı olacaktır.

Yukarıdaki beş temel ihtiyacı tek tek karşılaştırarak-etiket sektöründeki mevcut dijital baskı teknolojisinin pazar talebi karşısında durumunu yeniden inceleyebiliriz.

(1) Baskı kapasitesi yüksek değil. İster tonerli baskı, ister elektrostatik görüntüleme kullanan elektronik mürekkepli baskı, ister teorik olarak anında kürlenmeyi sağlayabilen UV inkjet baskı olsun, baskı kapasitesi yüksek değildir ve geleneksel baskının üretim kapasitesi hiç karşılaştırılamaz, bu da herkes tarafından kabul edilmektedir.

(2) Farklı görüntüleme modları için dijital baskının kalitesi eşit değildir. Elektronik mürekkebin elektrostatik görüntüleme kalitesi, bir genlik modülasyon ağı kullanılarak en yüksek seviyededir ve nokta ayrıntılarının performansı, geleneksel baskınınkini bile aşar; Toner elektrostatik görüntülemede noktaların inceliği, ofset baskı noktalarında büyük miktarda suyun oluşturduğu mürekkebin çapaklarla emülsifikasyonuna benzer; FM mesh kullanan mürekkep püskürtmeli baskı hassas olmanın da ötesindedir ancak doku yetersizdir.

(3) Elektronik mürekkeplerden kaynaklanan solvent emisyonları, ulusal çevre koruma politikası izlemesine tabidir. Mürekkep katmanının daha ince olması nedeniyle mürekkep tüketimi düşük, baskı hızı da düşük ve birim emisyon da düşük olmasına rağmen emisyon oranı (yani saat başına emisyon) ilgili bölgedeki limitin altında olabilir (örn. Şanghay'daki limit 2 kg/saattir). Ancak emisyon konsantrasyonu, muaf tutulamayan metreküp başına egzoz gazı konsantrasyonunu dikkate alır ve son arıtma gerekli bir bağlantıdır. Dijital baskı makinesinin kendisi egzoz gazı arıtma ünitesiyle donatılmış olmasına rağmen üretim sahasında hala keskin bir koku var.

(4) Dijital baskı, basım endüstrisindeki gençler için en çekici olanıdır ve üstün üretim ortamı ve üretim koşulları, maaşın cazibesine kısmen bile ağır basabilir. Üretim sahasının iklimlendirilmesi, mavi-yakalı, gri-yakalı ve hatta beyaz-yakalı çalışanların operatörler üzerindeki etkisi ve üretim ortamındaki değişiklikler, gençlerin varsayımları üzerinde hayal bile edilemeyecek bir etkiye sahiptir.

(5) Ürün kar marjlarını iyileştirme konusunda büyük potansiyele sahip olan kısa siparişli üretimde konumlandırılmıştır. Bu aslında ürünün kar marjını genişletmekle büyük ilişkisi olan operatör seviyesindeki veya patronun kurumsal konumlandırma farkındalığıdır. Ancak dijital baskı makinelerine sahip mevcut işletmelerde bu prensibi anlayan çok fazla yönetici bulunmadığından, hızlı başarı ve hızlı kar etme arzusu çoğu zaman bu önemli özelliğini yitirmektedir.

Yazar, bu boşluklar göz önüne alındığında, dijital baskının mevcut sorunlarını tamamen onaylamanın veya tamamen reddetmenin tavsiye edilmeyeceğine ve rasyonel olarak analiz edilip karşı önlemlerin bulunması gerektiğine inanmaktadır.

(1) Dijital baskı şirketleri kısa süreli baskı konusunda uzmanlaşabilir. Dijital baskının kısa, düz ve hızlı özelliklerinden yararlanarak, yeni ürün pazarına dayalı olarak suları test edin ve tasarımcının fikir aşamasından etiket oluşturma ve lansmana kadar-ön etiket üretim sürecini kontrol edin, bu, yeni kar marjları içerecektir.

(2) Ulusal çevre koruma politikalarıyla tutarlılığa bağlı kalın. Yayıncılık baskısı alanında mürekkep püskürtmeli baskı savunulmaya değerdir. Baskı kağıdı kurumaya yardımcı olmak için ozmotik absorpsiyon fonksiyonu sağlayabildiğinden, mürekkepteki solvent içeriğinin %5 veya %10'a ulaşmasından bağımsız olarak durum bunu desteklemektedir. Şu anda UV mürekkep hala ulusal çevre koruma politikaları kapsamındadır ve bu aşamada inkjet baskının UV kurutma modunun teşvik edilmesi faydalı olacaktır. Bu sadece çevre için değil, aynı zamanda matbaa şirketlerinin badanalanması ve basım endüstrisinin çevre dostu olmaması nedeniyle basım endüstrisinden korkan gençlerin ilgisini çekmesi açısından da iyidir.

(3) Gençleri çekebilecek sektörlerin bir geleceği var. Her ne kadar mevcut çekim koşulları 20 yıl öncesine göre biraz fazla materyalist olsa da bu, endüstriyel gelişme için kaçınılmaz bir aşamadır. Otomasyon yoluyla emek yoğunluğunun azaltılması tüm endüstriler için kaçınılmaz yol olup, dijital baskının baskı otomasyonu sürecinde kapladığı olumlu durum, geleneksel baskı branşlarının ulaşamayacağı bir konumdadır.

(4) Dijital etiket baskısının kalitesini artırmak için acele etmemeli, belirli sorunları analiz edip çözmeliyiz.

Bu açıdan bakıldığında dijital baskının etiket sektöründe sağlam bir yer edinmesi gerekiyor ve ofset baskı, gravür baskı, flekso baskı gibi geleneksel baskılarla oyunda kazanma şansı var ancak şu üç noktanın yapılması gerekiyor:

(1) Üretim kapasitesini geleneksel baskıyla karşılaştırmayın ve kısa siparişlerde uzmanlaşarak baskı kalıpları olmadan dijital baskının özelliklerini kullanmayın.

(2) Maliyeti geleneksel baskıyla karşılaştırmayın, ancak ürünlerin kar marjından etkili bir şekilde yararlanmak için sektörün dijital baskıya ilişkin yüksek-maliyet zihniyetinden, yani dijital baskı yatırımının büyük, sarf malzemelerinin pahalı ve işletme maliyetlerinin yüksek olduğu yönündeki sektör fikir birliğinden yararlanın.

(3) "Bir şey yap, bir şey yapma" ilkesine bağlı kalın, siparişin yetersiz olduğunu gördüğünüzde paniğe kapılmayın ve düzeyi ne olursa olsun, sonuçları ne olursa olsun, maliyeti ne olursa olsun sipariş arayın. Geleneksel baskıyı desteklemeye dayanarak, dijital baskının yüksek teknoloji içeriğini, baskı otomasyonu yönünde geleneksel baskıda lider olmak ve yavaş yavaş otomasyonu gerçekleştiren geleneksel baskının bir örneği olmak için çabalamak için kullanabiliriz.

Genel olarak pazar konumlandırması doğru olduğu sürece dijital baskının etiket sektöründe kazanma şansı büyük.